Artikel
2014-10-29
Aboutaleb

Iemand wees me op het gesprek van Jeroen Pauw met Ahmed Abouteleb, de burgemeester van Rotterdam, over islamitisch gemotiveerd geweld. Aboutaleb is niet alleen de eerste Nederlandse burgemeester van Marokkaanse afkomst, hij is ook moslim. Eerder riep hij moslims al op om afstand te nemen van het geweld van Islamitische Staat en zich publiek uit te spreken. Jihadisten moeten volgens hem dan maar gaan, als ze hun Nederlandse paspoort maar inleveren. Dat standpunt kwam hem op veel kritiek te staan. Of Aboutalebs idee nu zo verstandig is, is echter niet waar het me hier om gaat. Mij viel vooral op hoe Aboutaleb zijn eigen levensgeschiedenis in het gesprek inbracht. In 1976 kwam hij naar Nederland. In de Molenwijk in Den Haag werd hij liefdevol ontvangen door mensen die hem onder andere Nederlands leerden. Het duurde even voor hij ontdekte dat het kerkelijke mensen waren. Zij hebben niet geprobeerd hem van zijn islamitische geloof af te brengen, maar hem wel op allerlei manieren geholpen. Hoe zouden de mensen die hem toen opvingen, het vinden als ze zouden horen dat Aboutaleb naar Irak zou zijn gegaan om daar het laatste restje christenen uit te moorden? Ze zouden hem misschien een verrader hebben genoemd en volgens Aboutaleb zou dat terecht geweest zijn.

Liefdevol
Natuurlijk werden de positieve woorden over christenen ter plekke niet met enthousiasme ontvangen en het gesprek ging verder. Bij mij bleef haken dat Aboutaleb herhaaldelijk het woord ‘liefdevol’ gebruikte. Niet ‘respect’ of iets dergelijks - dat had ook gekund als je benadrukt dat andere mensen je niet een ander geloof hebben opgedrongen. Maar hij zei het zo: ‘Ze deden wat ze moesten doen: mij liefdevol ontvangen in de wijk’.
Wat mij betreft kan die uitspraak gerust dienen als jaarthema voor lokale diaconieën, in de grote stad maar niet minder in Aalten of Zwaagwesteinde. Dit is wat wij als kerken en christenen inderdaad moeten doen: liefdevol oog hebben voor de ander. We hoeven ons niet te schamen om daarbij de naam van Jezus Christus te noemen, want een verlengstuk van de terugtredende overheid zijn we niet. Maar we mogen daarin ook voorzichtig zijn. Liefde heeft niet altijd heel veel woorden nodig.

A. Huijgen


 


Abonneer u nu op de RSS-feed van De Wekker