Artikel
2015-03-31
Meditatie: Christus - overwinnaar … nu zal de overste dezer wereld buitengeworpen worden … (Joh. 12: 31).

Wat werkelijkheid werd op Goede Vrijdag, openbaarde zich op de dag van zijn opstanding uit de doden: Christus is overwinnaar! De overste van deze wereld is buitengeworpen! Wat van oudsher was beloofd, werd vervuld. Christus Jezus is de door God gegeven held (Ps. 89: 20), de Leeuw uit de stam van Juda (Gen. 49: 9; Op. 5: 5). Eén van zijn namen is 'Sterke God' (Jes. 9: 5). Met zijn overwinning kwam de moederbelofte (Gen. 3: 15) tot vervulling.

Overwinningsmacht
De overwinningsmacht van Christus bleek al eerder in zijn tekenen. Hij trad de boze tegemoet met koninklijke majesteit (Joh. 18: 4). Demonen schrokken toen zij Hem zagen. Hij bande ze uit. Bezetenen werden bevrijd: 'Als Ik met de vinger van God de boze geesten uitdrijf, is het koninkrijk van God over u gekomen' (Luc. 11: 20). Dat was het doel van zijn komst: het verbreken van het werk van de duivel (1 Joh. 3: 8).
Hij heeft zijn tegenstander op zijn eigen terrein aangevallen en zijn wapenuitrusting ontnomen (Luc. 11: 21-22). Deze is daarop als een bliksem uit de hemel gevallen. De Heiland heeft het zelf gezien. Daarom kon Hij toch ook tegen zijn discipelen zeggen: Ik heb de wereld overwonnen (Joh. 16: 33)? Christus ontving niet pas na zijn zwakheid zijn overwinningsmacht. Die macht bezat Hij ook in zijn zwakheid. Toch moest zijn verhoging aan het kruis toen nog volgen: 'De heerser over deze wereld zal worden buitengeworpen' (Joh. 12: 31b). 'Nu', zo zei Hij erbij.
Toen Hij de weeën van de dood (Hand. 2: 24) verbrak, werd zijn overwinningsmacht op indrukwekkende wijze onthuld. Hij heeft de antigoddelijke machten ontwapend, openlijk over hen gezegevierd (Kol. 2: 15) en gebonden aan zijn zegekar. Het kruis lijkt op een overwinningswagen, zo zei Calvijn. De dood werd verzwolgen in de overwinning (1 Kor. 15: 55) en de grote draak verslagen (Op. 17: 14; 19: 11-16). Christus heeft de overste van deze wereld buitengeworpen.

Verzoening
Deze overwinning kwam niet anders tot stand dan in de weg van zelfovergave. Christus heeft zichzelf overgegeven in de kruisdood. Augustinus sprak over een val die voor de duivel was opgezet op Golgota. Daar trapte deze in en bezegelde daarmee zijn einde.
Deze zelfovergave betekende niet alleen de buitenwerping van de overste van de wereld en een verbreking van diens werken, maar ook een zegenrijke daad van verzoening. Paulus spreekt in één adem over de kwijtschelding van overtredingen én over de ontwapening van de boze machten (Kol. 2: 13-15). Hij heeft ons vlees en bloed aangenomen om door zijn dood de duivel te onttronen en hen te bevrijden die voortdurend leefden in slaafse angst voor de dood. Zo is Hij hogepriester geworden om de zonden van zijn volk te verzoenen (Heb. 2: 14-17). Zo is het bewijsstuk van de schuld weggedaan (Kol. 2: 14).
De buitenwerping van de boze concurreert daarom niet met het verzoenend werk van Christus. Wordt met dat laatste toch ook niet de macht van de schuld gebroken? De mens die gezondigd had, moest genoegdoening verschaffen. Daarom moest de Zoon van God onze menselijke natuur aannemen.
Nimmer mag dan ook het evangelie van de overwinning van Christus Jezus ten koste gaan van het evangelie van verzoening door voldoening. De overste van deze wereld is buitengeworpen, opdat zondaren zouden binnengaan.

Troost
Bovendien, een mens is niet alleen maar slachtoffer van machten, maar ook zelf verantwoordelijk voor zijn daden. Van nature draagt hij een schuld die moet worden weggenomen. Dat gebeurt op zichzelf nog niet door de overwinning op vreemde machten. Schuld kan uiteindelijk alleen worden weggenomen door vergeving. Daarom mogen we de koninklijke strijd van Christus tegen de vreemde machten van dood en satan niet losmaken van zijn priesterlijke dienst in de verzoening van zijn volk.
Wie in Christus is, is meer dan overwinnaar (Rom. 8: 37). Hij schenkt verlossing van de macht van de overste van deze wereld. Zeker, deze verlossing vraagt geloof, gehoorzaamheid en een streven zelf deze overste buiten te werpen in een dagelijkse bekering. D-day is geweest, V-day moet nog komen. Daarom is standhouden geboden (Ef. 6: 11). Geen reden tot triomfalisme. Voor de gelovige is de strijd nog niet voorbij. Wees krachtig in de Here en in de sterkte van zijn macht! Doe aan de wapenrusting van God!
Maar dit is de troost voor de zijnen: de overste van de wereld ís buitengeworpen. Aan zijn macht ís paal en perk gesteld. En … het moment komt zonder meer dat de laatste resten van zijn verschrikkelijke macht definitief verleden tijd zullen zijn. De laatste vijand die onttroond wordt, is de dood (1 Kor. 15: 24-27). Halleluja! Christus ís overwinnaar en zál in heerlijkheid overwinnen!

Ds. D. J. Steensma is predikant te Veenwouden


 


Abonneer u nu op de RSS-feed van De Wekker