Artikel
2015-07-31
Interview: ‘Wat zou je doen als Jezus in zo’n boot zat?’ Hoop voor Noord heet vluchtelingen van harte welkom

Door Tanneke Diepenbroek-Walhout

Stel je voor dat hier op 23 december enkele bussen aankomen met berooide, verkleumde Roemenen. Ons kerstdiner staat al te wachten. Wat doen we? Terugsturen natuurlijk, want dit zijn zogeheten economische vluchtelingen!

Met dit voorbeeld maakt Jurjen ten Brinke, voorganger van zendingsgemeente Hoop voor Noord, het zonneklaar, dat het ‘vluchtelingenprobleem’ niet zo zwart-wit is als het lijkt. Diverse keren zal in het gesprek over de opvang van asielzoekers blijken, dat er veel geschreeuwd en beweerd wordt, maar dat cijfers en concrete ervaringen vaak een heel ander beeld vertonen. Wat is er dan wel aan de hand?

Wij zijn ook bootjesmensen

In het voorjaar beheersten de zogeheten bed-bad-brooddiscussie en de groeiende stroom bootvluchtelingen het nieuws. Al vroeg liet Hoop voor Noord via een spandoek weten: 'Let’s fully welcome refugees!' Vluchtelingen hartelijk welkom! Een duidelijke positiekeuze, want, zo staat op de Facebookpagina van Hoop voor Noord: 'Besef dat je ook maar een bootjesmens bent. Wij willen een ‘toevlucht’ zijn, zoals God ons toevlucht biedt.'

"We kunnen de wereld niet redden,” zegt Ten Brinke, "maar stel je nou eens voor dat Jezus in zo’n bootje zou zitten? Zouden we geen reddingshelikopter sturen om Hem op te halen? ‘Voorzover je dit aan een van Mijn minste broeders hebt gedaan…’, zei Hij toch?”

Maar regels zijn toch nodig?
"Natuurlijk zijn er grenzen aan opvang en heb je een procedure nodig. In de media wordt echter gesuggereerd dat alle vluchtelingen naar Europa komen, terwijl het om minimale aantallen gaat. Zo is in Syrië de helft van de bevolking op de vlucht en 40 procent blijft binnen de Syrische grenzen. Uiteindelijk belandt slechts één procent van hen die het land uitvluchten in Italië.

Er is ook een verschil wie wat zegt. Dit spandoek hangt op een kerk en ik ben christen. Wij kunnen niet zeggen, dat het ons probleem niet is. Dat geldt eens te meer omdat wij hier rijk zijn geworden over de rug van Afrika heen en dat niet alleen door het slavernijverleden. Ook nu nog wordt Afrika uitgebuit.”

Worden wij echt overspoeld?

Er zijn mensen die vinden dat de grenzen zoveel mogelijk op slot moeten, vooral door het grote aantal economische vluchtelingen en een groeiend percentage moslims. Hebben zij een punt?
"In Het Parool verscheen onlangs een artikel waarin juist gesuggereerd werd de grenzen open te gooien. Maar dan moet je ook je sociale stelsel loslaten en vluchtelingen niet verbieden te werken. Je zou kunnen beginnen met hun de mogelijkheid te bieden om gedurende drie maanden werk en huisvesting te zoeken. Nu mogen ze niet werken en worden ze helemaal verzorgd.
Asielzoekers kosten Nederland € 850 miljoen per jaar. Dat is slechts 0,3 procent van het Bruto Nationaal Product. Ontwikkelingshulp kost ons 0,6 procent, dus samen met de kosten voor asielzoekers is dat nog niet eens 1 procent van ons BNP! Als die 200.000 vluchtelingen die wij in Europa opvangen 0,04 procent van het aantal inwoners vormen, worden wij dan overspoeld?

Een andere aanpak is nodig: kijken naar wat zij kunnen. Velen zijn niet welkom in onze verzorgingsstaat. Wat is er eigenlijk mis met het zoeken naar een beter leven? Deze vluchtelingen zien thuis geen kansen. Dat kennen we in Nederland ook. Vanuit ons land ging men immers naar Australië en Canada om daar een bestaan op te bouwen. We noemen zulke mensen avonturiers.
Het probleem is dat de vluchtelingen hier terechtkomen in een verzorgingsstaat waar veel te veel volgens het zieligheidsprincipe wordt gehandeld. Zij zijn op zoek naar het paradijs. En wij maken hen lekker door het beeld te schetsen dat wij hier alles hebben.

Dat zij onze banen afpakken, is misschien een natuurlijke reactie, maar waarom hebben wij meer rechten?” Fel: "Ik heb er hard voor gewerkt, zegt men dan. Wat een onzin! Alsof wij ervoor hebben gezorgd dat we hier geboren zijn. Het is onzin om te zeggen dat asielzoekers en ontwikkelingshulp leiden tot een tekort in de zorg ten koste van onze ouderen, zoals de PVV suggereert. Die tekorten in de zorg hebben heel andere oorzaken dan dat nog geen procent van het BNP aan opvang en ontwikkelingshulp wordt besteed. Alle ontwikkelingshulp verbleekt bij het bedrag dat migranten in Europa naar hun thuislanden sturen; totaal 400 miljard euro. En daar komt het rechtstreeks ten goede aan arme families.”

Buitenlandse christenen naar Nederland
Maar de islamisering dan? En probleemwijken als Amsterdam-West?
"Weet je waar probleemwijken zijn hier in de buurt? Juist in de grotendeels witte wijken, de tuindorpen met hun vele PVV-stemmers. Hiernaast is een witte school met veel problemen door ‘Tokkie-types’. Van de twee procent christenen in deze wijk is de helft van buitenlandse komaf! Er is in Amsterdam een grote Poolse kerk, er zijn Afrikaanse kerken en er is een Koptische kerk. In onze gemeente tref je veel Iraniërs, Pakistanen, Koerden. In de kerk trekken deze bevolkingsgroepen samen op. In het oosten van het land is een grote Syrische gemeenschap, maar daarover hoor je eigenlijk nooit.

Amsterdam-West kampt met de nasleep van de migrantencrisis. Daar wonen o.a. Marokkanen die gepamperd worden. Met een beroep op islamisering wordt verboden de oproep van de minaret te doen en vervolgens verbiedt onze seculiere burgerlijke overheid ook maar meteen het luiden van de kerkklokken. Dat is niet op verzoek van moslims, maar zo wil de overheid het! Een liberale overheid die haar joods-christelijke wortels is vergeten en ‘democratie’ tot haar god heeft gemaakt. Dóórgeslagen democratie.”

"Weet je wie werd verkozen tot ‘grootste Amsterdammer aller tijden’ (eind 2009, red.)? Majoor Bosshardt! En weet je wat het Amsterdamse stadsbestuur zes weken na die verkiezing voorstelde?” Ten Brinke kan er nóg boos om worden: "Om het Leger des Heils geen subsidie meer te verstrekken! Gelukkig heeft de burgemeester die motie naast zich neergelegd."

Ruimte om te zaaien

Wonen in Amsterdam is heel wat anders dan wonen in de 'Biblebelt'. Toch is de verhuizing - jaren geleden - naar de hoofdstad de familie Ten Brinke meegevallen.
"Natuurlijk is het moeilijk en vaak eenzaam. Als jong gezin hadden we destijds de ‘keuze’ tussen een reformatorische of een evangelische basisschool op drie kwartier afstand, of de basisschool naast de deur. Dat het die naast de deur werd, betekent dat ik mijn kinderen elke dag zelf geloofsopvoeding geef. Onze oudste dochter, die binnenkort naar de derde van het gymnasium gaat, was jarenlang de enige christen in haar groep, de enige die voor haar eten bad. Op dertienjarige leeftijd heeft zij dit jaar belijdenis mogen doen van haar geloof.

PABO-studenten van De Driestar heb ik ooit opgeroepen om hun werkkring ook buiten het reformatorisch onderwijs te zoeken. We snakken hier naar een christelijke juf: van de 19 personeelsleden is er niet een christelijk. Wie hier wil komen werken krijgt alle ruimte om te zaaien.”

Zaaien, dat is wat Jurjen mag doen in het noorden van Amsterdam. "Ik roep wat ik kan roepen. Je hoopt ook dat door je anders-zijn interesse wordt gewekt. Het gaat om Gods werk.”


 


Abonneer u nu op de RSS-feed van De Wekker