Artikel
2015-12-18
Meditatie: Vier koningen vóór kerst Door G. Vos
 
En het geschiedde in die dagen dat er een gebod uitging van keizer Augustus dat heel de wereld ingeschreven moest worden, Lukas 2: 1
 
Het is in 63 v. Chr. In een patriciërsfamilie in Rome wordt een kind geboren. De ouders noemen hem Gajus Octavianus. Zijn oom is keizer in heel de toenmalige spraakmakende wereld: Julius Caesar. De senaat wordt het niet eens over de opvolging. Dus wordt het een driemanschap. Het is Octavianus die zijn twee collega's aan de kant zet. Hij laat zich keizer Augustus noemen en laat zich vereren als goddelijk en verheven. Iets dergelijks gebeurde er met het leiderschap na het overlijden van Mohammed. Men komt er niet uit. Er ontstaan vier kalifaten.  Tot zover niets nieuws. Zo is geschiedenis.

Opmerkelijk
Van de Romeinse keizers zou Augustus het langst regeren en de minste oorlogen voeren. De inkomsten uit buit worden afgebouwd en een alomvattend belastingsysteem wordt ingevoerd. Je moet je laten inschrijven in het belastingregister en dat mag alleen in je geboorteplaats, gebiedt koning Herodes.

De Joden hunkeren naar een eigen koning. Keizers hebben ze nooit gekend. Ze gehoorzamen de keizer als een tijdelijke koning. Joh. 19: 15:  'We hebben geen andere koning dan de keizer'. Toch wordt Jezus gevonnist op grond van het feit dat hij de koning der Joden is. Opmerkelijk. De apostel Johannes ziet dit en het dwingt hem tot nadenken. Over decreten gesproken.

Ver voor de geboorte van keizer Augustus was er een besluit van God. Augustus kent het niet. God heeft een heel andere toekomst voor het volk in gedachten dan Augustus. Van Augustus moeten Maria en Jozef naar Bethlehem vanwege de belastingen. God zelf leidt hen naar Bethlehem om zijn besluiten en profetieën te vervullen. God is koning der koningen. Opmerkelijk.

Vanuit Herodes bezien is de inschrijving van Maria en Jozef conform de opdracht. De buitengewone belangstelling voor de geboorte van een prins is geveinsd. In werkelijkheid probeert Herodes het kind te doden.

Overeenkomsten
We zien iets overeenkomstigs in onze tijd. Het is politiek correct om tolerant te zijn. Toch meent een meerderheid van hen die kerstfeest vieren dat onze samenleving beter af is zonder geloof. In de cultuur groeit de vijandschap tegen hen die de gemeenschap met Christus zoeken en de geboden van Christus willen bewaren. Steeds meer mensen denken dat we beter af zijn zonder het bijzonder onderwijs. En dat we beter af zijn met een hoge kiesdrempel, om maar wat te noemen.

Er is onder ons nog een overeenkomst met de tijdgenoten van Jezus. De keizer wordt erkend als koning om in de gunst te blijven van de overheid. Veel christenen laten zich diep gemeend ontvallen dat we wel met de tijd mee zullen moeten. Om aansluiting te houden met mensen van onze tijd. Maar nog steeds zegt het evangelie: Bekeert u tot Christus alleen en laat u door hem reinigen.  Reinigen van het vonnis en reinigen van liefdeloze en onheilige drijfveren.

Met de komst van Christus ontstaan er twee manieren van navolgen. Het navolgen van een geestelijk leiderschap waardoor mensen ploeteren om op een voetstuk te komen. Hun leven vloeit via een wildwaterbaan naar beneden. Wie achter Jezus aan gaat en zijn voetstuk prijsgeeft, mag gemeenschap ontvangen en met Hem omhoogklimmen (Psalm 24). Om deze reden zegt Jezus dat zijn komst verdeeldheid teweegbrengt in Gods verbondsvolk, Lukas 12: 51.

Er is nog een overeenkomst tussen ons en de tijdgenoten van Jezus. Veel van de tijdgenoten van Jezus hopen dat de Messias de Romeinen zal vernietigen. In deze weken horen we medechristenen zeggen dat we coalities moeten vormen en ISIS moeten 'vernietigen'. We speculeren in deze dagen van advent hoe het afloopt en welke coalitie het verschil zal maken: Frankrijk, Europa en Amerika. Rusland en Iran. Opmerkelijk wanneer christenen dit blijven doen bij het licht van het kerstevangelie.

Speculeren of belijden
Ver voor het ontstaan van ISIS was er een besluit van God. Hij doet alle dingen medewerken ten goede (Romeinen 8: 28). Deze belijdenis heeft het niet over de terechte winnaar. Deze belijdenis kondigt aan dat Christus in het leven van mensen een beslissende wending ten goede wil brengen. En dat Christus in het gewoel van de wereldpolitiek interventie gaat plegen met een beslissende wending ten goede voor hen die Hem aanvaarden.

Lukas 2 vertelt ons Wie beslissend is in de wereldpolitiek: een baby in een voederbak. Daarom is Jezus gekruisigd op een terecht vonnis dat niemand van zijn tijdgenoten erkent. Jezus de Nazarener, koning der Joden. De bespotting met een doornenkroon is tegelijkertijd een prediking van Zijn koningschap. En de rode koningsmantel waarmee men hem hoont is een aankondiging van Zijn koninkrijk.

Wat bemoedigend dat juist in het ongedachte het koningschap van Christus zich baan breekt. Zullen we tijd vrijmaken juist in deze dagen van advent? Dat we aan de Here God zelf vragen of dit tot ons mag doordringen?  Christus is koning der koningen en Here der Heren, Openbaringen 1: 5.

Ds. G. Vos is predikant van de gemeente van Mijdrecht

 


Abonneer u nu op de RSS-feed van De Wekker