Artikel
2016-11-11
Mens in de kerk: 'Mijn leven was niet christelijk' Door Tanneke Diepenbroek-Walhout

Al in 2006 bezat Jeroen een Bijbel. Tien jaar later, 26 juni jl., deed hij belijdenis van zijn geloof in de Mattheüskerk in Breda, waar hij sinds 2013 de diensten bezoekt: 'Iedereen die ik liefheb was erbij. Eindelijk mag ik mezelf christen noemen!'


Ze liggen pontificaal op de salontafel. Twee Bijbels: één met uitleg en één in de Herziene Statenvertaling. Jeroen leest er veel in en geniet er merkbaar van om Bijbelgedeelten te citeren. Regelmatig grijpt hij de HSV om een stukje voor te lezen: Romeinen 3, Filippenzen 1, de ‘Johannesbrieven’.

Toen hij in 2007 zijn aanstaande vrouw ontmoette, was een van de eerste dingen die hij zei: 'Nicole, ik geloof in God.' Dat was voor hem belangrijk, al was hij nog niet aangesloten bij een gemeente. "Omdat dopen een opdracht van de Heer is om bij Hem te horen, heb ik me laten dopen. We trouwden in het Begijnhof in Breda. Joe Cockers Have a little faith in me werd gespeeld. Voor mij klonk het als ‘Have faith in Me,’ in God. Ik heb gehuild als een kind.

Ik had altijd interesse in het geloof en bezocht een Bijbelstudiegroep. Via Jesse, een vriend van de groep, belandde ik in de Mattheüskerk. Ik was onder de indruk van de ontvangst en de manier van omgaan met elkaar en voelde me er direct thuis.”

Naast Jesse was Germain, die de Bijbelstudiegroep leidde, belangrijk voor Jeroen. Van deze vriend kreeg Jeroen een Bijbel. Hij las er een paar keer in. "Het trok me wel, maar ja, hoe lees je een Bijbel? Voor Germain kreeg het geloof meer betekenis in zijn leven en zijn verandering boeide mij. Bij het lezen in de brieven van Johannes, die heel praktisch en duidelijk zijn, werd het voor mij helder: mijn leven was niet christelijk.
Ik wilde van mijn schuldgevoel af. Door gebed, door het belijden van mijn zonden. Tijdens een gesprek met Germain over God, waarna we in gebed gingen, was ik er in één keer van overtuigd dat er een God moest zijn. Vanaf die tijd werd alles anders. Ik werd verliefd op Gods Woord. Ging Bijbellezen, naar de kerk. Ik wilde God dienen. Voor mijn gevoel had ik mijlen achterstand. Ik was een jaar of achtentwintig. Onze zoon Chris zou geboren worden.

Wat er zoal veranderde toen? M’n taalgebruik. Soms schrok ik van wat ik er blijkbaar had uitgegooid… ‘Heb ik dat écht gezegd? Wat erg!’ Ik wíst het niet eens. Ook mijn alcoholgebruik werd veel minder en er kwam liefde tot andere mensen - vluchtelingen bijvoorbeeld - in m’n hart.
Ik ga nu meer met christenen om. Ik houd ook van m’n andere vrienden, maar wil hun leven niet meer leven. Toen mijn leven drastisch anders werd, heb ik ze persoonlijk met mijn Bijbel bezocht en ze verteld: 'dit is de nieuwe Jeroen'. Pas kwam iemand, die zich mij herinnerde toen hij een gelovige vriendin ontmoette, om met mij over God te praten!”

 


Abonneer u nu op de RSS-feed van De Wekker