Artikel
2016-11-25
Mens in de kerk: Dan wordt het voor jongeren lastig om te geloven… Door Gerdien Starreveld-van Langevelde

Zijn eigen jeugd ligt achter hem. Toch kan hij het niet laten. Dagelijks trekt hij eropuit. Hij weet jongeren te vinden en te raken. Het hart van Jan van Keulen (1950, lid CGK Zwolle) klopt voor jongeren. En dat voelen zij, zo blijkt uit zijn gepassioneerde verhaal.

"Ik heb nooit de ambitie gehad om met jongeren te werken. Ik kan je zelfs vertellen dat ik er niets mee had. Dat heb ik eerlijk gezegd toen ze me, zo’n 35 jaar geleden, voor de eerste keer vroegen voor het ambt van jeugdouderling. Blijkbaar dacht God daar anders over. Hij heeft me op een bijzondere manier laten weten dat ik ondanks mijn weerstand toch ‘ja’ moest zeggen. Ik zie het daarom als roeping.

Terugkijkend heb ik er drie ambtsperiodes als jeugdouderling opzitten. Ik heb jarenlang (belijdenis)catechese gegeven, mijn vrouw en ik houden ‘jongeren open huis’ en ik ben als extern mentor/coach bij de Navigators betrokken. Verder ben ik kernteamlid van het Uitjaar van Youth for Christ en werk ik dagelijks onder studenten. Ieder jaar zeg ik ‘En nu stop ik ermee’, maar ik doe het nooit. Ik kan het niet.

Het is bikkelen. Ik kom met zoveel verschillende kwesties in aanraking: Met jongeren die niets met de kerk hebben, jongeren met relatieproblemen, jongeren die zich eenzaam voelen, jongeren met identiteitscrises, die zoekend zijn en het moeilijk vinden om te accepteren dat ze ondanks alles toch geadopteerd zijn door Christus, en tegenwoordig ook jongeren die worstelen met hun homofiele geaardheid. Er leeft zoveel onder hen.

Ik zeg vaak ‘Ik geef je advies en je ziet maar wat je ermee doet.’ Ook stel ik soms mijn vader als voorbeeld. Hij was streng maar rechtvaardig. Hij kon straffen en verwachtte excuses. Het liefst dezelfde avond. Soms gebeurde het, als ik lang boos op mijn kamer bleef, dat hij zachtjes de trap op kwam en luisterde aan mijn deur. Ik denk dat hij op die momenten twijfelde: zal ik de eerste stap zetten of toch wachten tot hij komt? Zo zie ik God de Vader ook. Met dezelfde liefde, met hetzelfde hartsverlangen.

Als ik naar jongeren luister, missen velen die betrokkenheid van hun vader (en moeder). Ze ervaren de relatie als oppervlakkig. Er wordt wel aandacht geschonken aan prestaties, maar niet aan wat hen echt beweegt, raakt, ontmoedigt. Dan wordt het voor jongeren lastig om te geloven dat het vaderhart van God altijd voor hen klopt. Juist die overtuiging is uitermate belangrijk in deze tijd. Er wordt door de wereld zo hard aan hen getrokken, maar… ze kunnen alleen zelf de keuze maken."

 


Abonneer u nu op de RSS-feed van De Wekker