Wat blijft er over van de kerk in Nederland? Orthodoxie staat onder druk en polarisatie dringt zich op. Echte ernst ontbreekt in de brave burgerlijkheid, én in de vrome onbekeerlijkheid. Soms wordt het evangelie grenzeloos veralgemeniseerd, en als dat niet gebeurt, ontbreekt de echte verkondiging ervan. Het verticale geloofsleven uit het vervulde heil wordt ingeruild voor een hoop op een betere wereld in het hier en nu. Het evangelische vreemdelingschap kwijnt, terwijl vreemdelingschap wordt verstaan als een apart gebied in onze moderne cultuur. Wordt het geestelijk leven van de kerk gewurgd door de verstikkende invloed van het zichtbare? Is het een wonder dat de wereld de kerk niet meer serieus neemt als de kerk de Bijbel niet meer serieus neemt? De nood in de nood is dat we stiekem nog aardig tevreden zijn met onze eigen denominaties in veelvoud, althans onze eigen subcultuur daarbinnen. Blijkbaar leven we niet meer uit de ene Heiland Die alle soorten zondaren aan Zich bindt.
"Duizendmaal had ik deze woorden aangehoord, maar ditmaal doorboorden ze mijn ziel"
Het was tijdens mijn studie theologie dat deze zware inzichten intens in mijn ziel binnenkwamen. Nooit zal ik vergeten hoe ik op een dag na de lunch – naar gewoonte – een wandeling maakte in de uitgestrekte bossen op de Grebbeberg. Daar kwam iets over mij: ‘Ik geloof in de Heilige Geest’. Duizendmaal had ik deze woorden aangehoord, maar ditmaal doorboorden ze mijn ziel. En ze hebben mij nooit meer losgelaten.
Mijn geloof in de grote Heilige Geest is klein. Daarom bepeins ik voortdurend Zijn overmacht. Hij schept uit het niets. Hij laat een vallei vol verdorde botten tot leven komen. Hij doet Gods Zoon ontvangen worden in de schoot van de maagd Maria. Hij doorademt de Schriften. Hij wordt uitgestort op alle vlees. Hij wekt het leven waar de dood heerst, persoonlijk en in het lichaam van de gemeente. Zijn kerkhistorische daden in het verleden zijn een bemoediging voor het heden. Is er een cultuur waartegen de Geest niet is opgewassen?
Dat schept verwachting. Kan de Geest onze prediking bezielen? Wil Hij tot het besef van Gods heilige tegenwoordigheid in de eredienst brengen? Zal Hij ook vandaag de heerlijkheid van Jezus Christus laten schitteren in de verkondiging?
Eerlijk is eerlijk: menige eredienst is een miniatuurtje van Zijn mogelijkheden. Hij kan, Hij wil, Hij zal in nood … Zal Hij ons uit de dood niet herleven doen? Ja, Hij zal!
