Het is puffen en zweten deze zondagmiddag. De hittegolf is goed voelbaar in de basisschool waar we onze tweewekelijkse bijeenkomsten houden.
Handelingen 16 staat centraal. De bezoekers horen over Gods bevrijdende liefde. Hoe dat gold voor de gevangenbewaarder, voor Lydia en voor Paulus en Silas. Ik introduceer het onderwerp met handboeien. Het is niet zomaar wat als je vrijheid je wordt ontnomen.
We kozen ervoor om deze geschiedenis met een aantal teamleden uit te beelden. Het is voor een groot deel van de anderstalige bezoekers een fijne manier om de Bijbel te leren kennen, omdat beelden beter binnenkomen dan woorden. En zo komt het dat Paulus en Silas op het podium met hun blote voeten in het strafblok vastzitten. Ik kreeg de rol van Paulus toebedeeld. Het teamlid naast mij is Silas.
Het moment dat we in het strafblok plaatsnemen, roept reactie op. Als de rust weerkeert in het publiek, zetten het teamlid en ik ‘Amazing Grace’ in. Dat lied zongen we aan het begin van de bijeenkomst met elkaar. Na enkele woorden doen we alsof we in slaap vallen en volgt de bevrijding uit de gevangenis.
"Het is niet zomaar wat als je vrijheid je wordt ontnomen."
Het uitbeelden is dan afgelopen. Ik sluit af en vertel waarom deze geschiedenis zo belangrijk is voor christenen. Dat je zo duidelijk de werking van de Heilige Geest ziet. Dat wij mensen slaaf van de zonde zijn. En dat Christus mensen daarvan bevrijdt en moed en kracht geeft om door te gaan.
Na het verhaal volgt de rest van het programma. Mensen komen in beweging en kiezen voor de knutseltafel of een verfrissend voetenbadje en ik ruim wat spullen op. Eén van de bezoekers, een Irakese vrouw, komt naar me toe. ‘Ik vind het maar niks die boeien, dat doet me denken aan de tijd dat ik vastzat (in een slechte relatie). Nu ben ik vrij, veel beter!’ In haar gezicht is goed te zien wat het met haar doet. Als ze de laatste zin uitspreekt, is ze zichtbaar opgelucht.
Ze gaat knutselen. Daar is ze goed in, zo blijkt. Ze maakt een prachtige hoofdband.
