‘Ik heb een kopje koffie gedronken met Hans Weijers’, vertelde Dilan. Daar was ook wel aanleiding toe. Hij had haar in een app-bericht een ‘feeks’ genoemd. De volgende dag deed ze het ook met Rob en Henri. Die hadden Hans immers gevraagd als informateur. Je hoort het steeds vaker, als er iets goed te maken of uit te praten valt: we moeten maar eens een ‘een kopje koffie gaan drinken’. Dat maakt het op voorhand klein, alweer gezellig haast. Het verkleinwoord ‘kopje’ en het gebruik van voornamen draagt daar ook aan bij. ‘Ik ga een kopje koffie drinken met de heer Weijers’ zou alweer afstand scheppen. Er is dan intussen natuurlijk wel wat aan de hand. ‘We moeten maar eens een espressootje gaan drinken’ zou te veel de sfeer van een zonnig terras oproepen. ‘We moeten maar eens een cappuccino gaan drinken’ kan ook niet, want daar schuimen ze zo’n hartje in, en zo ver zijn we echt nog niet. Maar het kwam allemaal weer goed, en zo bleef de koffie mooi warm voor verderop in de kabinetsformatie.
"Nou ja, inderdaad liever een bak koffie dan een bak ellende."
Zou het in de kerk ook helpen? Er wordt in het kerkelijke leven sowieso veel koffie gedronken. Ik kreeg als gastpredikant, na de dienst, laatst voor het eerst in mijn loopbaan van de kosteres een koffie ‘to go’ mee. De hartelijkheid waarmee ze me die gaf, maakte dat ik dat ‘to go’ op geen enkele manier figuurlijk op moest vatten. Maar zou het helpen bij wat er in onze kerken intussen aan de hand is? Nou ja, inderdaad liever een bak koffie dan een bak ellende, of zelfs een emmer over elkaar heen, waar ook van alles in kan. Maar het beste zou toch zijn een beker wijn te laten rondgaan. En dan maar veel denken aan Hem, die zei: ‘Drink allen daaruit … Dit is mijn bloed, dat voor jullie vergoten is…’
